Nawet jeśli angażuje się w coś

0

Co nas zanadto nie obchodzi, na przykład bezustannie czyści i poleruje swój samochód, wiemy, że większość owych „obiektywizacji” na tym poziomie (a także w dorosłym życiu) to sygnały pochodzące od jego ukrytego „ja”. Zainteresowanie konkretnymi przedmiotami i systemami tak naprawdę jest poszukiwaniem lustra, w którym mógłby zobaczyć, kim jest. Polerując samochód, próbuje odnaleźć zatroszczyć się o to, co w nim ukryte, co może uważać za ładne, cenne, wartościowe. Rozumiejąc zasady działania takiej obiektywizacji, możemy lepiej pomóc mu w znalezieniu możliwości pogłębienia doświadczeń z samochodami: opłacić kurs dla mechaników samochodowych albo pomóc w znalezieniu nauczyciela, który przekazałby mu wiedzę na temat samochodów i… życia. Chłopak na trzecim etapie dojrzewania, a zwłaszcza pod jego koniec, kończy proces psychologicznej separacji od rodziców. Mniej więcej w wieku dwudziestu jeden lat staje się ich emocjonalnym partnerem, umie być tak jak oni zaangażowany, potrzebny w klanie (mowa tu, oczywiście, o sytuacji idealnej, wielu naszych dwudziestojednolatków nie przeszło jeszcze separacji emocjonalnej od rodziców. Wielu z nich odnosi się do nich w dziecięcy sposób, o czym mowa będzie za chwilę).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *