RDZEŃ MĘSKOŚCI

0

92273e5b504f65ce162ae08687ff1bb7,62,37

Według tego paradygmatu chłopiec nie jest mężczyzną, jeśli pomimo osiągnięcia wieku fizycznej i społecznej dojrzałości (koniec dojrzewania, w naszej kulturze między dwudziestym pierwszym a dwudziestym piątym rokiem życia) nie posiada w pełni rozwiniętej umiejętności współczucia, głęboko osadzonego honoru, wizji odpowiedzialności oraz narzędzi i zdolności zdrowej, zapewniającej środki do życia przedsiębiorczości. Jeśli brakuje mu któregokolwiek z wymienionych elementów, to znak, że jego rdzeń został uszkodzony bądź nie jest jeszcze w pełni rozwinięty. Brak tych umiejętności jest wyraźnie rozpoznawalny w braku równowagi życiowej, widoczny we wszystkim – od zachowań ryzykownych (na przykład nadużywanie alkoholu czy narkotyków) po zachowania obsesyjne (na przykład uzależnienie od pracy), problemy natury psychologicznej (na przykład brak umiejętności pozostawania w trwałym związku), zaburzenia psychologiczne (na przykład depresje), pustkę duchową (na przykład nie spełnione pragnienie znaczenia). U chłopców w Indiach ów rdzeń rozwija się szybciej niż u chłopców w Stanach Zjednoczonych. Młodzi Hindusi na ogół przechodzą szkolenie prowadzące do jego wykształcenia, zanim jeszcze wejdą w trzeci etap. Większość z nich nie może sobie pozwolić na luksus tak długiego dorastania, jak nasi chłopcy. W TUrcji proces świadomego dojrzewania rdzenia męskości rozpoczyna się w wieku siedmiu lat rytualnym obrzezaniem. Od tej chwili następuje świadome kierowanie rozwojem rdzenia męskości chłopca, które trwa następne dziesięć lat. Najwcześniej, bo w czwartym roku życia, rozpoczyna się rozwijanie rdzenia męskości chłopca w plemieniu Shavante w Brazylii. Przed całą społecznością plemienną przypisuje się mu „sponsora” podróży ku dorosłości i zaczyna się go uczyć „męskiego postępowania”.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *