Rytuały po 13 roku życia

0

Drugi rytuał przejścia powinien pojawić się pod koniec omawianego etapu, czyli mniej więcej w trzynastym, czternastym roku życia chłopca (każda rodzina czy klan powinny same wybrać dokładny moment na podstawie swojej wiedzy o rozwoju chłopca). Jest on znacznie bardziej skomplikowany, a jego funkcją jest między innymi potwierdzenie, że chłopiec staje się mężczyzną. W tradycji żydowskiej potwierdzeniem takim jest bar miewa, w katolickiej – bierzmowanie. Jak zawsze, zaprezentuję tutaj model nie mający związku tylko z jedną religią czy grupą etniczną. Postaram się połączyć wszystkie najważniejsze cechy obrzędów praktykowanych w rozmaitych religiach, kulturach, plemionach, a także dodam świeckie ceremonie, typowe dla współczesnej kultury. Stan Crow jest pedagogiem od dwudziestu lat zajmującym się przeprowadzaniem rytuałów przejścia w rejonie Seattle. Crow prosto przedstawia szkielet rytuału przejścia pierwszego etapu. Podstawowymi jego elementami są: mentorzy-wychowawcy, próby i testy, rytuały i publiczne ceremonie. Mentorem dla chłopca na pierwszym etapie może być ojciec bądź jeden z jego najbliższych męskich przyjaciół. Może to też być przyjaciel samotnej matki, z którym chłopiec czuje się związany. Mentor bywa „wyznaczony” przez system kościelny. Znam sytuację, w której mentorzy zgłaszali się do kościoła, a chłopcy dokonywali wyboru. Wszyscy mentorzy zostali wybrani, wszyscy chłopcy dokonali wyboru. Z chwilą wybrania mentora rozpoczynało się planowanie rytuału przejścia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *