Tworzenie własnego rytuału poszukiwania wizji

0

Kilku młodych chłopców wybiera się na spływ wraz ojcami i ich męskimi przyjaciółmi. Spływ trwa mniej więcej tydzień. Podczas wyprawy rzeka stawia przed nimi prawdziwe wyzwania. Mężczyźni stają się mentorami. Rzeka staje się źródłem wyzwania, mężczyźni – źródłem mądrości, a noc i dzień – źródłem wizji. Jest czas na opowieści, niektóre spontaniczne, inne zaplanowane, a jeszcze inne mityczne i biblijne. Pojawiają się i znikają wspomnienia. Pisany jest dziennik podróży. Grupa celebruje specyficzne rytuały, niektóre spontaniczne, inne przygotowane jeszcze przed wyprawą. Celem wyprawy są wspólne, miłe doświadczenia, ale także zmiana życia młodych mężczyzn. Dorośli koncentrują się na pracy duchowej: przekazywaniu nastolatkom mądrości dorosłych. Wszystkie zdarzenia składają się na poszukiwanie wizji przez młodych (marzenia, sny, nadzieje, postrzeganie siebie, kierunki rozwoju zawodowego). Wszyscy chłopcy mają po piętnaście, szesnaście, siedemnaście, osiemnaście lat, świat jest dla nich źródłem zachwytu i zagubienia jednocześnie – jego przeszłość, przyszłość, przyroda, czas, śmierć, pokój, wojna, ból, żałoba, zdrowie, choroby, absurd, niezdecydowanie, wstyd, niedostosowanie, władza, nadzieja, sprawiedliwość, prawda. Umysł koncentrujący się na tych zagadnieniach potrzebuje wizji: Kim jestem? Na co mogę mieć nadzieję? Dokąd powinienem zmierzać? Kto mi pomoże? Dlaczego żyję? Czym jest życie? Czym jest śmierć? Dzięki wizji odpowiedzi na te pytania są możliwe. Oto model, z którego pomocą wasz młodzieniec poszukuje odpowiedzi, poszukuje wizji.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *