WIEK DETERMINACJI (14-17 ROK ŻYCIA)

0

Jeremy był szesnastolatkiem, który z wyglądu znajdował się już w drugiej połowie okresu dojrzewania. Wysoki, z blond włosami, gładko wygolony, dobrze zbudowany, lubiący się ładnie ubierać: koszule, niebieskie dżinsy i markowe sportowe buty. Był najstarszy z trójki rodzeństwa (siostra – czternaście lat i brat – dziesięć lat). Uczył się dobrze, lubił grać w piłkę nożną, miał dobre kontakty z domem. Nie przejawiał żadnych ryzykownych zachowań: żadnych narkotyków, alkoholu, seksu. Lubił pomagać, czy to w domu, czy w sąsiedztwie. Był jednym z tych dzieciaków, które ściągają do siebie same dobre rzeczy i również są ich źródłem. „On jest nadobowiązkowy” – stwierdziła jego matka, osoba samotna. Potem dodała pół z ironią, pół serio: „Mam nadzieję, że jest normalnym chłopcem”. Frank, dla przyjaciół Frankie, to piętnastolatek, niewysoki, szczupły, właśnie wkraczający w okres największego skoku rozwojowego. Ostatnio nigdy nie mógł się najeść. Cały czas był w ruchu, „jak dynamo”. Kochał swoją młodszą siostrę, co nie przeszkadzało mu się z nią mocować tak, jakby była jednym z jego szkolnych kolegów. Przez długi czas jej to nie przeszkadzało, aż któregoś dnia zaczęło jej przeszkadzać i powiedziała mu o tym. Był na ritalinie, ponieważ – jak sam mówił – „od dziecka” miał problemy w szkole.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *